maandag 31 oktober 2011

Letters of cijfers?

Op 't HML geven we in de onderbouw geen cijfers maar letters. Je weet wel: o, v-, v, vg of g. Dat lijkt wel een soort van handig, maar hoe bereken je dan het gemiddelde?

Ik dacht vandaag even de punten in Magister in te voeren, maar bij de eerste de beste leerling ging het mis. J. heeft een 'z' en een 'vg' gehaald. Volgens Magister is dat dan gemiddeld een 'z'. Eh!? Waarom is dat? Dat klopt niet hoor.

J. heeft een 5,5 en een 7,7 gehaald. Volgens mij is dat gemiddeld een 6,6. Dat is voldoende, dus een 'v'. Waarschijnlijk had ik die 5,5 moeten belonen met een v-. Maar daar deden we toch niet aan? Of wel? Maar dan klopt het niet.

Ik vind dat niet handig. Ik vind dat J. echt z'n best gedaan heeft en gewoon een 'v' verdient. Niet meer maar vooral ook niet minder. Ik bedoel maar... je moet leerlingen toch niet onnodig frustreren? We hebben de handen al vol aan de normale frustraties.

Maar eigenlijk begrijp ik er niks van. Een 'z' is minimaal een 5,0 en een 'vg' is minimaal een 7,0. Dat is gemiddeld nog steeds een 6 en dus een 'v'. Toch?

Wat ook vreemd is dat je geen 'vg' kan geven op het verslag. Bestaat dat 'vg' nu wel of bestaat het nu niet? Ik was eerst niet van plan dat 'vg' te gebruiken, maar daar gaat dus niet. Als een 'v' loopt van 6,0 tot 8,0 dan is dat wel een beetje erg grof. Ik vind een 7,9 halen toch wel iets anders dan een 6,0. Zoiets als 'vg' dat loopt van 7,0 tot 8,0 is dan toch wel handiger. Dat doe ik dan voortaan maar toch. Kennelijk moet ik nu ook de v- gaan gebruiken. Ik vind het best...:-)

Als nu een leerling gemiddeld een 'vg' staat, bijvoorbeeld een 7,9. Dat zou hij/zij een 'v' moeten krijgen. Maar dat is dat toch wel jammer. Een 7,9 is toch bijna goed... Nee, dat is gewoon 'voldoende goed', zullen we maar zeggen. Ik weet niet, maar ik word er een beetje kriegel van, geloof ik.

Een beetje erg omslachtig is het wel. Is dat geletter niet een beetje uit de tijd? Of zat daar nog een soort van diepere gedachte achter? Dat zal toch wel, maar ik zie 't even niet.

vrijdag 28 oktober 2011

Niemand wil beter onderwijs

"Er is maar één conclusie mogelijk: Er zit helemaal niemand te wachten op beter onderwijs. Roepen om beter onderwijs is net zoiets als roepen om hogere belastingen. Iedereen zal toegeven dat het een algemeen belang is. Niemand heeft er echter zelf zin in. Stop dus dat gezeur over beter onderwijs. Niemand wil dat."
bron

Blijf jezelf ontwikkelen

In Windows Mail wordt het bericht Blijf jezelf ontwikkelen beschouwd als verdacht:



...en misschien kan je dat zo ook wel opvatten. Ik werk al sinds 1 september j.l. niet meer op de hogeschool dus waarom zou ik me, hogeschoolgewijs, moeten ontwikkelen? Lijkt me een beetje rudimentair...:-)

Er stond nog wel iets in over Loopbaanontwikkeling. Dat had nog een idee kunnen zijn, maar nu niet meer natuurlijk. O ik ben zo blij, dat mijn neus van voren zit en niet opzij...:-)

donderdag 27 oktober 2011

Jeugdherinneringen

Ik ben vanmorgen op bezoek geweest bij een Montessori-basisschool. Dat was zo leuk. Ik ben er wel een verslagje over aan het schrijven, maar dat schiet nog niet erg op. Zoveel indrukken en wetenswaardigheden, het kan niet op.
Zie ook Putting The Learner on ICE

Nu ik er zo 's over nadenk is voor mijn eigen ontwikkeling de tijd op de lagere school wel zeer bepalend geweest, denk ik. Op de kleuterschool ging alles nog zo'n beetje langs me heen, maar aan de lagere school kan ik toch wel wat 'dingen' koppelen die voor de rest van mijn aardse bestaan bepalend zijn geweest. Dat ging dan vooral om de leerkrachten, om de mensen dus. De invloed daarvan is waarschijnlijk van veel groter belang dan alles daarna, maar dat is dan weer een heel ander verhaal.:-)

Maar ik had natuurlijk nog opdracht meegekregen, dus dat moet ik dan eerst maar 's doen. Maar de 'andere ervaringen' zijn leuker:-)

Nog meer open deuren

Het idee dat je iets verbetert aan het onderwijs als je de zomervakantie met een week inkort is wel een beetje heel erg kortzichtig. Een typisch voorbeeld van een lantaarnmaatregel. Maar ja, wij zijn omringd door idioten, zullen we maar zeggen.

Ik heb mijn oude weblog en het nog oudere weblog maar weer open gezet. Misschien heeft iemand er nog iets aan ooit. Al was het alleen al uit historische overwegingen.:-)

Zei er niet iemand dat hij mijn vertrek bij de lerarenopleiding wel een beetje had zien aankomen? Op Beter laat dan nooit vond ik nog wel een mooi voorbeeld uit 2009:
Ik heb genoeg te doen en het plan is om nog wat jaartjes op de LERO door te prutselen en dan iets heel anders te gaan doen. Een avontuur met muziek of een boot of beide...
't Is inderdaad een avontuur geworden. Niet in de muziek, niet op een boot, maar op 't HML:-)

dinsdag 25 oktober 2011

Weekverslagen

Ik schrijf dit schooljaar weer weekverslagen. Dat is vooral voor mezelf. Dat ik later nog 's kan terug lezen wat is zo meemaak. Dat is nodig want ik maak dit schooljaar echt van alles mee.

Het weekverslag van deze week zal o.a. gaan over mijn bezoek aan een Montessori-basisschool. Misschien ook nog over 'mijn moeilijkste klas', over Montessori-onderwijs in het algemeen, over digitaal lesmateriaal en alles wat er dan nog zo verder in mij op komt.

Daarnaast zal het gaan over verwarring. Eigenlijk ben ik de laatste weken in een continue staat van verwarring. Dat is niet erg, wel nee, dat is misschien zelfs wel heel goed.:-)

Die GOOGLE+ is zo grappig:-)

Moeilijke keus:-)

Goniometrische verhoudingen

Ik heb in mijn loopbaan als wiskundedocent met verschillende methodes gewerkt. In eerste instantie met 'moderne wiskunde', later met 'netwerk' en tegenwoordig met 'getal en ruimte'.

Naast de methodegerelateerde vakdidactische uitgangspunten ontwikkel je, zo gaandeweg, je eigen vakdidactiek. Dat wordt ingegeven door jarenange ervaring over 'wat werkt?' en 'wat werkt niet?'.

In de onderbouw zijn er wiskundig gezien twee belangrijke thema's. Dat is 'het oplossen van kwadratische vergelijkingen' en 'gelijkvormigheid'. Het eerste thema is aardig omdat het daar gaat om 't oplossen van vergelijkingen, grafieken tekenen en nog zo wat. Bij het tweede thema gaat het om meetkunde, verhoudingstabellen en nog zo wat...:-)
Als je, zoals ik, voor 't eerst een methode gebruikt kom je soms wel voor verrassingen te staan. Waarom gebruikt deze methode deze aanpak? Ben ik het daar wel mee eens? Of vind ik het eigenlijk helemaal niks? Bij 'getal en ruimte' worden goniometrische verhoudingen gerelateerd aan verhoudingstabellen. Zoiets als:

Dat is niet helemaal onlogisch, maar ik moet er erg aan wennen. In mijn beleving is zoiets, op de één of andere manier, niet helemaal mijn ding. Ik ben meer van de 3 is 12 gedeeld door 4, zullen we maar zeggen. Maar ja, je kunt niet de hele tijd maar een beetje af zitten wijken van het boek.

Eén van de punten is dat je aan moet sluiten bij de 'gedachtenspinsels' van de leerlingen. Als de leerlingen al enige jaren geconfronteerd zijn met verhoudingstabellen bij goniometrie dan is de vraag wie ben ik dan helemaal om daar heel anders over te denken?

Dat laatste was dus een retorische vraag:-)

...en dat is dan weer een voorbeeld van 'flexibel zijn' en gewoon kijken naar wat er zo in de hoofden van de leerlingen omgaat. Het gaat niet om mij! Het gaat om de leerlingen! Tada!

maandag 24 oktober 2011

Hoe kan dat?

Eén van de 'dingen' van elke vakantie naar België is bier halen. Rochefort om precies te zijn. Dat is niet echt strikt noodzakelijk want je kunt dat tegenwoordig in Nederland ook wel krijgen maar 't is een leuk ritueel...:-)


Deze vakantie had ik 42 lege flesjes om in te leveren en die passen precies in de opklapbare krat. Vreemd genoeg passen er slechts 40 volle flesjes in. Dat is vreemd. 8 rijen van 5 dus... Maar je kunt ze ook anders in de krat zetten en dan passen er in eens 7 rijen van 6 in. Opmerkelijk:-)

Dat deed me denken aan:
Een balk met lengte 10 cm breedte 10 cm en hoogte 1 cm moet bollen bevatten met diameter 1 cm. Toon aan dat deze balk 106 bollen kan bevatten.
bron
Wiskunde is overal en daar kan je dan wel weer leuke sommen mee maken...:-)

zondag 23 oktober 2011

Een soort van scheel...:-)

Einde vakantie

Waar gaat het eigenlijk om?

Ik ben toch weer enigszins in de war. Ik schreef al eerder over wat is geschikt lesmateriaal? en Integratie van ICT in het onderwijs. Eerlijk gezegd denk ik niet dat de middelen er erg veel toe doen en het lesmateriaal ook niet. Dat is ook wat...:-)

Maar waar het gaat het dan om?

Tja... dat valt nog niet eens mee. Wat je er verder ook van denkt of over zegt, uiteindelijk draait het maar om één ding: wat doe je er mee? Ik ga de komende weken proberen om alle leerlingen van klas 2 en 3 in DWO te krijgen. Dat moet voor een aantal leerlingen toch handig zijn. Lekker oefenen met vergelijkingen oplossen, haakjes wegwerken, ontbinden in factoren... en nog zo wat.

Lang geleden (vorige eeuw!) deed ik nog wel 's een les met het WisWijzer - oefenprogramma. Leerlingen spraken me dan nog wel 's bemoedigend toe: "Willem, je kunt zeggen wat je wilt, maar we zijn wel 50 minuten lang bezig geweest met wiskunde. Dat is bijzonder want dat is normaal niet hoor...". Misschien is dat dan ook wel voldoende.:-)

Maar ja... hoe nu verder? Moet ik nu gewoon een beetje normaal doen? Of moet ik gewoon de boel 's flink verbouwen? Experimenteren? Grenzen verleggen? Of gewoon toch maar een beetje aansluiten bij de normale gang van zaken? Is dat dan iets voor mij? Of ga ik nu weer gewoon van alles zitten doen wat uiteindelijk nergens toe leidt? Ga ik los? Of blijven we gewoon lekker doormodderen op de gebaande paden? Of mogen we ook verdwalen?

Ik ben nu 53. Mijn tijd op aarde is beperkt. Ik heb geen zin om die tijd te verprutsen met zinloos gedoe. Gewoon een beetje 'to the point' als het even kan. Uiteindelijk gaat het om 'verbondenheid'. Ik denk er nog verder over na...:-)

Ondertussen heb ik die proeven nog steeds niet nagekeken. Ik lijk wel een leerling! Alles uitstellen tot het laatste moment. Aan de andere kant... vakantie is vakantie... werken is werken... nou misschien dan nog morgen. Waarom niet...:-)

maandag 17 oktober 2011

Niets doen

"Er wordt meer tijd verknoeid met werken dan met niets doen."
Cees Buddingh

Mijn spelen is leren

Mijn spelen is leren, mijn leren is spelen,
En waarom zou mij dan het leren vervelen?
Het lezen en schrijven verschaft mij vermaak.
Mijn hoepel, mijn priktol verruil ik voor boeken;
Ik wil in mijn prenten mijn tijdverdrijf zoeken,
‘t Is wijsheid, ‘t zijn deugden naar welke ik haak.
Hiëronymus van Alphen

zondag 16 oktober 2011

Zelda Skyward Sword 18 november

Uit de oude doos

Leuke puzzel uit de Pythagoras nummer 2 jaargang 1:
Zie website Pythagoras
Pythagoras nummer 2 jaargang 1

Probeer 't maar 's!:-)

zaterdag 15 oktober 2011

Speeltuin

Ik ben in HMoodLe maar 's begonnen met het aanmaken van een cursus speeltuin. In een 'cursus' kan je (naast allerlei bronnen) allerlei activiteiten toevoegen:

Nieuwsforum
Logboek
Chat
Databank
Keuze
NanoGong
Onderzoek
Geavanceerd uploaden van bestanden
Online activiteit
Upload een bestand
Offline activiteit
Scorm/Aicc
Test
Wiki
Woordenlijst
Workshop

Hoppa, welk een duizelingwekkend aantal mogelijkheden, instellingen, opties, enz. Hoe word je daar ooit wijs uit? Waarschijnlijk gewoon maar wat proberen, denk ik! Een beetje spelen! Experimenteren en onderzoeken. Toets alles en behoudt het goede...:-)

Zet 's een raam open!:-)

Ik heb mijn persoonlijk documentatiecentrum open gezet. Je kunt er van alles vinden over het maken van digitale leerroutes, eisen voor lesmateriaal, lesbrieven en meer. Laat iedereen maar gebruiken wat ie gebruiken kan. Wat moet ik anders mee?:-)

Ook de oude leerroutes ICTdro maar beschikbaar gemaakt. We hebben daar 600 studenten weten te bedienen met 32 dagdelen (de goedkoopste cursus ooit!), dus wie weet, misschien is dat nog wel interessant. Op Wat richt je aan? kan je dan nog zien waar zoiets toe kan leiden.
Voor ik dit vak had, kon ik niet met computers overweg en had ik er ook echt een hekel aan. Het interesseerde me totaal niet en ik snapte er nog minder van.
Nu echter, kan ik al aardig overweg met de computer en noemden mijn leerlingen me zelfs al een nerd, omdat ik antwoord wist op alles wat ze vroegen en ze overal bij kon helpen. Doordat ik er nu meer vanaf weet en er beter mee overweg kan, ben ik het ook een stuk leuker gaan vinden.
't Is jammer dat mijn ideeën nooit helemaal geland zijn bij die mallotige lerarenopleiding. Als je zoiets leest dan kan je toch alleen maar blij worden? Wat wil je nog meer?:-)
Verder dan maar vakantie vieren vandaag...

Twitterbio

Ik heb in mijn twitterbio iets staan als 'docent wiskunde, websitemaker, edublogger en nog zo wat...' staan. Eigenlijk zou er dit moeten staan:
docent wiskunde, systeembeheerder, auteur, webmaster, e-learning ontwerper, ex-communitymanager kennisnet, ex-ELObeheerder van N@tschool, ex-docent ICT algemeen, programma-manager WisFaq, ex-eindredacteur Stepnet, websitemaker, dwarsligger, muzikant, kromprater, computerprogrammeur, beelddenker, autist, wandelaar, fotograaf, amateur psycholoog, wouldbe-cabaretier, bierdrinker, lekkerbekje, ontwikkelaar van digitaal leermateriaal, onderwijs-innovator, kastenmaker, nerd, malloot, tekenaar, badmuts, knutselsmurf, weblogger, twitteraar, educational consultant, aap, gamer, tuinman, moppersmurf, ex-sysop, friskijker, dwarsdenker, ...
Maar helaas 't past er niet in, dus houd ik voorlopig maar gewoon even op 'docent wiskunde, websitemaker, edublogger en nog zo wat...'.:-)

Zie ook mijn profiel

donderdag 13 oktober 2011

A countably infinite number of men walked into a bar...

A countably infinite number of men went into a pub. The first one ordered a pint. The second ordered a half-pint. The third ordered a quarter of a pint ... The barkeeper, with a face full of disgust, finally poured two pints and put them on the bar and said, "It's good when people know their limit."
bron

Eend van de week

woensdag 12 oktober 2011

Het primaire proces

In mijn vorige weblogpost had ik een citaat opgenomen van Doekle Terpstra omtrent InHolland:
Terpstra, die in november 2010 werd aangesteld om de in opspraak geraakte hogeschool weer op orde te brengen, toont zich kritisch over het beleid van zijn voorgangers. "Je had hier een sterk topdown-gedreven organisatie, met veel aandacht voor bedrijfsvoeringsprocessen. En de ondersteunende diensten waren dominant ten opzichte van het primaire proces van onderwijs geven."
Dat was nogal herkenbaar. Op andere hogescholen gaat dat niet anders. Zou daar dan ook sprake zijn van dezelfde problemen als bij InHolland? Als dat niet zo is dan is er op InHolland kennelijk nog iets anders aan de hand. Maar ja, daar weet ik dan verder niets van. Ik heb er wel een mening over, maar dat is dan zo'n mening die nergens op gebaseerd is.

Maar dat het primaire proces op een HBO-opleiding niet altijd de hoogste prioriteit heeft is wel iets wat ik aan den lijve heb ondervonden. Ook hoe een opleiding systematisch kan klunzen. Daar zou ik nog wel een boekje over open kunnen doen, maar waarom zou ik? Het is niet (langer) mijn probleem en het veel zin heeft het ook niet, dus waarom zou ik?:-)

Er bestaat zoiets als een 1000-dagen-regel. Ik weet niet helemaal zeker waar dat vandaan komt, maar 't komt er op neer dat als je ergens 'weg bent' of 'bent uitgestapt' dat je dan zo'n 1000 dagen wacht met 'echt' uit 'de school te klappen'. Dat je een tijdje moet wachten met de 'waarheid' vertellen en uitleggen hoe het 'precies' zit. Die regel moet voorkomen dat je achterblijvers schoffeert e.d., hoe krankzinnig de situatie ook was en hoe malotig sommige mensen zich ook hebben gedragen. Die regel zal ik dan maar even respecteren, voorlopig...:-)

Als je onderwijs verzorgt dan draait uiteindelijk natuurlijk alles om het primaire proces. Je kunt kletsen wat je wilt, maar 't gaat om de resultaten van dat onderwijs. Althans zo zou dat wel moeten zijn. Doe je dat niet dan wordt het niks.

dinsdag 11 oktober 2011

Problemen in het HBO

"Je had hier een sterk topdown-gedreven organisatie, met veel aandacht voor bedrijfsvoeringsprocessen. En de ondersteunende diensten waren dominant ten opzichte van het primaire proces van onderwijs geven."
bron

Dwaasheden

"Ieder mens heeft zijn dwaasheden - en vaak zijn het de interessantste dingen die hij heeft."
Josh Billings

maandag 10 oktober 2011

Een idee...!?

Eén van de problemen van de huidige werkwijze bij wiskunde, bijvoorbeeld de tweede klas, is dat op de een of andere manier deze aanpak niet (noodzakelijkerwijs) leidt tot veel begrip. De sommen maken, de antwoorden nakijken, de fouten verbeteren, e.d. leidt niet noodzakelijkerwijs tot veel inzicht.

In 't algemeen kan je stellen dat 'Getal & Ruimte' geschikt is om zelfstandig aan te werken. Met 31 leerlingen op 3 verschillende niveau's heeft dat vele voordelen, maar het heeft ook nadelen. Kennelijk hebben leerlingen het idee dat als nu maar de opgaven maken en als dat dan allemaal een beetje lukt ze er dan ook wel mee klaar zijn. Dat is wel een soort van optimisme.:-)

Op dit moment is de proef voor leerlingen (en de docent:-) het moment om vast te stellen of ze de leerstof nu een beetje begrepen hebben. Daarom heet het ook proef!:-) Soms valt dat erg tegen. Als de 'vragen' in de proef ook maar enigszins afwijken of net ietsje meer eisen dan een standaard aanpak dan gaat het vaak mis. Als je dan later de proef bespreekt blijkt dat meestal vrij snel te verbeteren. Dat hadden we dan beter in de les kunnen doen. Aan de hand van een voorbeeld doe ik wel 's pogingen om dingen op een rijtje te zetten. De effectiviteit daarvan moet je ook niet overschatten.

Waarom zouden we niet elke keer een proefproef doen? Ik stel me voor dat je dan een proefproef maakt en dat de leerlingen die dan groepjes gaan maken, de opgaven bespreken en de uitwerkingen bekijken. Ze kunnen dan ontdekken in hoeverre het gewenste niveau in beeld komt. Aan de hand daarvan kunnen ze dan de leerstof nog 's goed bekijken in het boek, extra opgaven maken, vragen stellen en nog zo wat...

Naast een verdieping van de stof heeft dat dan nog een soort van meerwaarde omdat je dan ook nog 's iets aan groepswerk doet: samenwerken, zorgen dat iedereen aan bod komt, elkaar helpen, elkaar dingen uitleggen en nog zo wat.

Uiteindelijke doel is dan dat de eerste proef een meting is naar het kennis- en vaardigheidsniveau van de individuele leerlingen en niet een evaluatie is van het leerproces zelf. Ik vind dat niet zo'n gek idee. Ik denk er nog 's over na!:-)

zondag 9 oktober 2011

Archiveren

Op mijn oude weblog stonden zo'n 833 berichten en 485 reacties. Op mijn iets minder oude weblog stonden 1041 berichten en 324 reacties. Het is wel een soort van 'verslag' van wat ik de afgelopen jaren allemaal zo heb meegemaakt, wat ik bedacht hebt en waar ik zo over in de pen geklommen ben. Ik ben nog steeds van plan de zaak te archiveren. Maar 't komt er maar niet van. Bovendien heb ik bij een aantal zaken die ik daar beschreven heb een groot 'Get Ducky'-gevoel:-)
'Binnenkort vertellen hersenen wat iemand denkt, ziet of voelt,' voorspelde hersenonderzoeker Victor Lamme afgelopen oktober op deze pagina's. Lamme had net een subsidie van 2,3 miljoen euro ontvangen van de Europese Commissie. Aan de hand van state of the art hersenscanners gaat hij met zijn onderzoeksgroep op zoek naar een 'neurale definitie' van het menselijk bewustzijn.
bron

Oude koeien

Ergens in 2008 stond er de website van OCW:



't Is moeilijk, tellen! Gelukkig werd er iemand wakker. De fout werd snel verbeterd:



Ik noem dat 'richtingsloze verbetering'. Kennelijk was wel duidelijk dat er iets niet klopte, maar was het nu 3 of 5? Leerlingen hebben dat ook wel 's. Ze voelen wel aan dat er iets niet klopt, maar soms zijn de verbeteringen erger dan de kwaal... of zoiets...:-)

Het is allemaal niet zo moeilijk...

Als je zou vinden dat alle leraren minimaal een afgeronde master moeten hebben in het vak waarin ze lesgeven dan moet je ook gaan afvragen of je dan nog wel tweedegraads lerarenopleidingen moet handhaven. Lijkt me niet.

Het succes van de academische pabo is een soort indicator voor wat de toekomst ons gaat brengen. Wil je wiskundeleraar worden? Ga dan eerst maar 's 'echte wiskunde' studeren. Kan je dat niet aan? Dan kan je misschien beter iets anders gaan doen. Zoiets.

Ik weet niet of dat nu allemaal erg bevorderlijk is voor de bestrijding van het aanstormend lerarentekort, maar 't is waarschijnlijk niet te stuiten. Het is niet voor niets dat janenalleman naar Finland afreist om te kijken hoe het moet. Als 'tweedegraads lerarenopleiding' kan je dan maar één conclusie trekken: we heffen onszelf op!

Op de website van OCW las ik:
Bijvoorbeeld door een deel van de lessen te vervangen door onderwijs op afstand (e-learning), zelf lesmateriaal te ontwikkelen, meer onderwijsondersteunend personeel in te schakelen...
bron
Dat is dan wel weer een beweging 'de andere kant op', denk ik. Dat kan ook...

Uiteindelijk kom je dan toch weer in het midden uit. Hopelijk is men bij de uitvoering van de ideeën vooral pragmatisch. Erg verheffend is het allemaal niet. Uiteindelijk laat je dan alles zoals het is. Dat is wel zo handig.

Ondertussen prutsen we nog maar een tijdje door:-)

Ik heb nog wel wat ideetjes voor het verbeteren van de kwaliteit van het onderwijs. Neem gerust contact op. Voor een marktconforme uurprijs wil ik best adviezen geven. Ik kan je wel alvast verklappen dat de combinatie van 31 stuiterende pubers en een halfbejaarde wiskundeleraar niet de optimale omstandigheden zijn voor excellent onderwijs. Maar ik doe mijn best. Net als de meeste leerlingen trouwens. Dat laatste is dan wel weer een klein wonder:-)

Taal- en rekentoetsen, splinters en balken...

"Het aantal studenten dat begint aan de pabo loopt terug. Tussen 2005 en 2010 daalde de instroom met 24 procent. Vooral het aantal mbo’ers dat aan de pabo begint daalt, vooral door de invoering van de taal- en rekentoetsen. Het aandeel vwo’ers dat naar de pabo gaat, stijgt door de populariteit van de academische pabo. Ook het aandeel jongens dat kiest voor de pabo stijgt ligt, van 15 procent in 2005 tot 17 procent in 2010."
Brochure | 23-09-2011 | OCW

Op de website is de tekst inmiddels aangepast. Als je niet zeker weet hoe je een woord spelt dan laat je 't gewoon weg toch?:-)

zaterdag 8 oktober 2011

Over ELO's, Moodle en andere dingen

Ik heb in HMoodLe naast de statische cursus wiskH4wiB een cursus in weekformaat. Daarmee kan ik per week aangeven wat ik zo van plan ben. Dat is wel een mooi concept, vind ik.

Ik denk (nog steeds) dat HML-gewijs Moodle de centrale plek moet zijn waar iedereen altijd alles kan vinden. Dat kunnen documenten zijn natuurlijk, maar ook links naar andere bronnen of websites, activiteiten, digitale toetsen en nog zo wat.

Gisteren zag ik dat DWO naar allerlei standaard modules ook nog een aantal extra dingen heeft te bieden. Op DWO-lesmateriaal kan je er van alles over lezen. Een aantal van die dingen zijn direct toepasbaar, dus dat is alweer prima.

Ik geloof nog steeds dat DWO een belangrijke rol zou kunnen spelen in het digitaliseren van lesmateriaal. Met name het Montessorigeschikt maken lijkt me wel weer een soort van uitdaging. Het werken met DWO is een andere manier van werken, je kunt er zelf lesmateriaal ontwikkelen, je kunt er digitaal toetsen en 't werkt allemaal.

Dat laatste is trouwens nog niet zo eenvoudig. Standaardmodules inzetten is geen probleem, modules aanpassen (indien mogelijk) is ook geen probleem, maar echt zelf ontwikkelen is nog wel even een soort van studieactiviteit en inspanning. Ik verwacht niet dat het een probleem is, maar 't is er nog niet van gekomen.

De eerste eis aan elke ELO is dat je altijd eigenaar bent en blijft van je eigen spullen. In DWO heb ik daar het volste vertrouwen in, maar in Moodle blijkt dat toch steeds weer een soort van hapering. Een (sub-)categorie aanmaken is geen probleem, maar je kunt 'm niet meer verwijderen. Dat vind ik altijd erg irritant. Dat zou niet moeten mogen kunnen!:-)

donderdag 6 oktober 2011

Studiedag en nog zo wat

Vandaag was er een HML-studiedag. Montessori, grondhouding, e.d. Leuk, leerzaam en nuttig? Zeker. Het blijft een fascinerende manier van onderwijs. Daarnaast is het gewoon heel gezellig, inspirerend en activerend. Ik krijg soms wel 's het gevoel dat er zoveel op je af komt en op je pad komt dat het nog moeilijk wordt dat allemaal ook echt te naar behoren te doen, maar verder gaat het helemaal goed.

Ik heb ook nog van alles geconcludeerd, opgeschreven en voorgenomen. De meest duidelijk conclusie moet zijn 'geen woorden maar daden'. Want wat je verder ook verzint, uitspreekt of wilt... Uiteindelijk telt alleen wat je doet.

Ik ben er optimistisch over. Hoe je 't verder ook went of keert, ik heb in ieder geval een soort van lol teruggevonden in wat ik doe. Het is verwarrend, vermoeiend en hard werken, maar 't is zo leuk...:-)

woensdag 5 oktober 2011

Geogebra

't Zou nog leuk kunnen zijn om volgend jaar in klas 2 een project in de eerste projectweek te doen met geogebra. Dat is zo leuk!

Zie omgescheven cirkel en ingeschreven cirkel

Je kunt er zo veel en zo makkelijk van alles mee doen... Middelloodlijnen, hoogtelijnen, zwaartelijnen, bissectrices en meer van dat soort dingen. Ik zet het vast op het lijstje.:-)

Zelf proberen? Geogebra Webstart

dinsdag 4 oktober 2011

Nieuwe ict-mogelijkheden in onderwijs

"Om ervoor te zorgen dat de werkdruk niet verder oploopt en de kwaliteit gewaarborgd blijft, moet het onderwijs anders worden georganiseerd. Bijvoorbeeld door een deel van de lessen te vervangen door onderwijs op afstand (e-learning), zelf lesmateriaal te ontwikkelen, meer onderwijsondersteunend personeel in te schakelen, over te stappen op een ander onderwijsconcept en gebruik te maken van nieuwe ICT-mogelijkheden zoals digiborden en animaties. Dit moet er ook toe leiden dat het vak van docent aantrekkelijker wordt. Zodat meer mensen docent willen worden en docenten langer in het vak werkzaam blijven."
bron

Een kwestie van prioriteiten

Veel mensen vragen zich af waarom de integratie van ICT in het onderwijs niet erg opschiet. Meestal wordt geroepen dat de docenten niet erg meewerken, zullen we maar zeggen. Maar hoe vreemd is dat eigenlijk?

Op dit moment heb ik allerlei werkende middelen tot mijn beschikking, genoeg kennis in huis om ze te kunnen gebruiken, plannen en ideeën genoeg en ik zou zelfs genoeg tijd moeten hebben om 't een en 't ander uit te proberen. Maar 't komt er niet van.

Het primaire proces gaat voor. Dat is naast een fysieke prioriteit ook vooral een psychische prioriteit. Dus eerst de lessen op orde, de goede werksfeer proberen te creeëren, de dingen goed uitleggen, allerlei bijeenkomsten bijwonen, proeven maken, proeven nakijken, verslagen schrijven en nog veel meer. Als dat dan allemaal gedaan is, goed bevonden en geregeld dan is er ruimte voor 'andere dingen'.

Maar je begrijpt 't al, dat moment gaat er niet komen!:-)

Ondertussen kan de rest van Nederland altijd wel ergens iets van een conferentie, congres, studiedag, cursus, workshop of een andere bijeenkomst bijwonen over ICT & onderwijs